Groeibarrières,
waar je valt, ligt je schat

Het begrip “groeibarrières” is nog niet zo lang geleden geïntroduceerd in het Wholism Project.

De behandelingen, hoeveel ze ook oplossen, blijken niet alle obstakels in ons systeem aan te pakken. Een aantal groeibarrières blijft onaangetast, dat zijn de leerpunten voor onze ziel, die we op eigen kracht eigen dienen te maken.

Het is ook logisch, als dat niet zo was geweest, zou er iets bestaan als een uniform bewustzijn dat alles oplost. Dan zouden we een soort spirituele klonen van elkaar zijn.

Pad door de jungle

Dat is gelukkig niet zo, we dragen ieder een unieke opdracht, een unieke samenstelling en daarmee is in ieder geval een deel van onze individuele weg uniek.

Bas en Marieke omschrijven hun behandelingen op een mooie manier.
Zij kappen, geleid door de Aartsengelen, als het ware een weg door de jungle, in welke voetsporen de reis beduidend sneller gaat voor wie gebruik wenst te maken van dit spoor.



Echter, er is een deel van de reis door de jungle die je zelf dient te gaan. In dat stukje bevindt zich het unieke dat jij voor jezelf dient te ontsluiten, en het is wezenlijk om dat te doen, want alleen met het ontsluiten van dat stuk kun je een autonome verbinding tussen Hemel en Aarde gaan vormen.

Niet-weten en kwetsbaarheid

Zoals alles wat werkelijk de moeite waard is, is het nemen van een groeibarrière geen eenvoudige zaak.

Je bevindt je dan op totaal onbekend terrein, met als enige hulpmiddel de ervaring die je hebt opgedaan gedurende je ontwikkelingsreis en zonder de bemoedigende steun van wie dan ook. Dit dien je werkelijk in de diepte van je eigen bestaan aan te willen gaan.

Wanneer je hiertoe (voor)bereid bent, zijn het de groeibarrières die je de mogelijkheid bieden om een spiritueel volwassen mens te worden.

Het aangaan van de groeibarrières in je systeem brengen je in contact met een fundamenteel niet-weten, met een groot gevoel van kwetsbaarheid en hulpeloosheid. 
Het gaat namelijk om een kwaliteit dat je niet beheerst, niet kent, niet hebt geïntegreerd en waarin je qua bewustzijn als een baby bent: volkomen leeg en afhankelijk.

Dat is een staat van zijn waar we, zeker in de maatschappij van vandaag, niet mee hebben leren omgaan en waar we -over het algemeen- haasje over mee willen spelen, of die we verbergen achter verharde ego-structuren.

En toch ligt de sleutel in de overgave aan deze ultiem naakte staat van niet-weten en kwetsbaarheid.
Dan kan er namelijk een wonder gebeuren: vanuit de diepte van je eigen zijn rijst de kwaliteit op die je zoekt.

Het is een oneindig tedere geboorte van een aspect van het universum in jouw systeem dat je tot dan toe niet kende. Delicaat, helder, zich ontvouwend in een ruimte van kwetsbaarheid en ontroering die jij biedt en die jij bent....het is werkelijk een wonderschoon proces.

Proces zelf aangaan

Je zou kunnen zeggen dat Bas en Marieke dit proces vele malen gaan, eerst door de pijn, de weerstand, de zwaarte, en zo naar het kwetsbare en tedere waar een nieuwe manier van zijn in onszelf geboren kan worden.

Van dat werk maken we gebruik als we in hun ‘voetsporen’ lopen, en dat is iets om dankbaar voor te zijn.

Waar ik echter misschien nog wel het meest dankbaar voor ben, is de mogelijkheid die het Project biedt om dit proces, het overwinnen van groeibarrières, zelf aan te gaan, nadat je bemoedigt en gesterkt bent door het lopen in de ‘voetsporen’ van Bas en Marieke.

Ja, het is zwaar, en in zijn geheel niet eenvoudig. Maar daar is de ‘beloning’ dan ook naar....een ervaring van de inherente tederheid van schepping, van een eindeloos ontvouwen, zoals het zich in jezelf voltrekt.

September 2012
Anne-Marie